Będąc pierwszy raz na baldach doszłam do topu i bojąc się zejść (nie było dedykowanych chwytów zejściowych) postanowiłam zeskoczyć. W trakcie skoku przechyliło mnie na bok i spadłam na łokieć. Skończyło się pękniętą kością.
Wspinałem się na śp Bloco (bulderownia w Warszawie). Byłem wtedy dość początkujący. Po zrobieniu balda byłem dość podekscytowany i puściłem się z topowego chwytu, zapominając jak jest wysoko. Przygotowany na krótszy lot spadłem jakoś dziwnie na wyprostowany łokieć.
Łokieć uległ zwichnięciu – 2 tygodnie gipsu i miesiące rehabilitacji.
Od tego czasu nie robię trudnych ruchów wysoko na bulderowni.
Z topu na baldach warto zejść kawałek po lepszych chwytach.
Warto uczyć się spadania na materac i od czasu do czasu to ćwiczyć.
Materac nie gwarantuje dobrego lądowania i mimo że bulderuję mało, to najwięcej kontuzji widziałem właśnie na baldach.
© 2016 – 2026 Maja Kochanowska